Autorem tekstu jest Mawir

The Sims Historie z Bezludnej Wyspy

Witajcie, mamy dzisiaj poniedziałek wtorek, a to oznacza kolejny wehikuł czasu! Rozsiądźcie się wygodnie w fotelach, załóżcie słuchawki i włączcie muzykę z filmu poniżej. Dzisiaj powrócimy do naszych historii z Bezludnej Wyspy!

Historie z Bezludnej Wyspy to osobna gra, nie wymagająca posiadania The Sims 2. Wydana została 1 lutego 2008 roku. Od strony graficznej gra prezentuje się identycznie jak druga generacja simów, jednak akcja nie toczy się już mieście, lecz w bardziej odludnym miejscu. Fani Cast Away powinni być w niebo wzięci. Rozgrywka nie różni się specjalnie od tej z dwójki, ale np. żeby zdobyć prąd nasz sim będzie musiał postawić wiatrak, a wodę zdobywać będzie zbierając deszczówkę. Jest to jedna z moich ulubionych części właśnie ze względu na klimat. W końcu kto w dzieciństwie nie oglądał zagubionych? Swobodnie grać możemy w dwóch lokacjach, Wyspie Wanmami oraz po ukończeniu scenariusza "Samotny rozbitek" na Wyspie Radości. O, wspomniałem o scenariuszu?

„Cast Away” w wersji Simowej

W grze mamy możliwość rozegrania historii rodem z filmu z Tomem Hanksem w roli głównej. Gra zaczyna się od wyboru Sima, Janiny lub Rogera, bądź stworzenia go samemu. Statek, którym płynął nasz podopieczny rozbija się, a on sam trafia na bezludną wyspę. W grze pojawia się nowy rodzaj pragnień- cel. Wykonywanie ich jest niezbędne do popchnięcia dalej fabuły. Naszymi pierwszymi zadaniami są podstawowe rzeczy do zrobienia potrzebne by przeżyć, tj zebranie jedzenia, narąbanie drewna czy rozpalenie ogniska. I rozpoczęcie budowy tratwy oczywiście. Nowością jest podgląd myśli naszego sima. Teraz w prawym górnym rogu pokazują się w dymkach opisy jakby żywcem wyjęte z głowy rozbitka.

Wilson? Wilson!

Jak każdemu z rozbitków naszemu Simowi w końcu zacznie doskwierać samotność. Zapobiec temu możemy (a właściwie musimy) zaprzyjaźniając się z orangutanami. Kiedy zaprzyjaźnimy się i zaadoptujemy zwierza, będziemy mogli go wysyłać do pracy. Rozmawiać można też z bożkiem znalezionym w dżungli. Po krótkim życiu na plaży jako rozbitek, Sim przeprowadzi się do domku nad laguną. Znajdzie tam linę, potrzebną do złączenia drewna w tratwie. Wraz z postępem fabuły, Sim odkrywa kolejne lokacje. Jedną z nich są stare ruiny, gdzie po umieszczeniu bożka otworzą się sekretne drzwi. Dokąd prowadzą?

Inni rozbitkowie

Po przejściu przez drzwi naszemu Simowi ukaże się plaża Jałowe Pustkowie. Tam czekać będą rozbitkowie z naszego statku. Początkowo wezmą nas za członka ekipy ratunkowej i będą wypytywać o jedzenie, helikopter i gry komputerowe. Zaraz, zaraz, po co komu na bezludnej wyspie gry komputerowe?! Po przeprowadzeniu rozmów z członkami katastrofy, nasz Sim uda się na poszukiwanie starszego pana, który zaopatrywał grupę w jedzenie. Gdy już uda nam się go znaleźć, zaczniemy wraz z nim przeczesywać wyspę. Podczas przeszukiwań natrafimy na tubylca oraz znajdziemy maszt potrzebny do dokończenia tratwy.

Poznajemy tubylców

Ostatnim elementem by stworzyć tratwę jest żagiel. Sim postanawia wykonać go z trawy rosnącej na wyspie. Podczas zbierania ostatniego elementu obok naszego Sima przebiegnie dziewczynka ścigana przez Oceloty. Gdy je przepędzimy, dowiemy się, że  jest ona córką wodza tutejszego plemienia. Zaprowadzi nas do targu w wiosce.

Tam, naszym zadaniem będzie zaprzyjaźnienie się z mieszkańcami. Zaprzyjaźnienie z pierwszymi czteroma odblokuje nam spotkanie z żoną wodza i dojście do wioski. W wiosce zaprzyjaźnić się będziemy musieli z kolejną czwórką wieśniaków. Po wykonaniu tego zadania porozmawiać będziemy mogli z wodzem. Dostaniemy od niego muszlę, czyli swego rodzaju telefon. Dalej naszym celem będzie znalezienie drugiej połówki…

Chyba nie musze opowiadać jak to się skończy, prawda? 😀

Gra powoli sprowadza się do finału, w którym dowiemy się, co tak naprawdę stało się statkiem wycieczkowym, oraz z pozostałymi rozbitkami… I nami oczywiście. I co z tym wszystkim miał wspólnego pan zaopatrujący grupę w jedzenie? Żeby poznać zakończenie, odpalcie swoje Historie z Bezludnej Wyspy i podzielcie się z nami wrażeniami w komentarzach. Czekamy!

Planujecie ślub Waszych Simów, ale znudziło się Wam organizowanie imprezy w parku? Śpieszę z pomocą. Dziś zaprezentuję Wam elegancką katedrę, skromny kościółek oraz bazylikę idealną do Oazy Zdrój.

Bluebell Cathedral

Jako pierwszą zaprezentuję Wam katedrę autorstwa Fischio7. Budynek przypomina świątynię, a w rzeczywistości jest eleganckim klubem. Aby umieścić parcelę w grze musicie przejść do trybu edycji miasta lub udać się na parcelę o wymiarach 40×30 i przejść do trybu budowania. Aby pobrać parcelę nie musicie posiadać żadnego rozszerzenia do gry.

Większą część budynku zajmuje nawa z łukiem weselnym na końcu. Tutaj Wasza Simowia para młoda poczuje się jak w prawdziwym kościele. Dla preferujących ślub w plenerze w ogrodzie za budynkiem został ustawiony łuk weselny oraz kilka krzeseł dla gości.

W bocznej części budynku znajduje się sala bankietowa z kuchnią i barem. Gości można tu zabawić grą na fortepianie lub zaprosić ich na taras, gdzie znajduję się parkiet do tańca.

Parcelę pobierzecie tutaj.

Doppelorakel

W następnej kolejności przedstawię Wam mały kościółek z parkiem, który stworzył jemm123, a ja go trochę przerobiłem. Typ parceli to park, a jej wymiary to 50×40. Do stworzenia parceli zostały użyte rzeczy z Zestawu Świątecznego oraz Zestawu "Szalona noc".

Kościółek ten jest budowlą bezpretensjonalną, dlatego nadaj się na skromniejsze uroczystości. Wnętrze budynku to nawa kończąca się ołtarzem z łukiem weselnym. W środku znajdują się także toalety, co jest bardzo praktyczne.

Przy budynku z lewej strony parceli znajduje się (ozdobny) cmentarz, a przy nim plenerowa kuchnia z barem oraz stół dla pary młodej i dwunastu gości. W parku oprócz celebrowania można urządzić sobie grilla, zagrać w szachy, poćwiczyć grę na fortepianie oraz pobawić się z dziećmi na placu zabaw.

Parcelę pobierzecie tutaj.

Basilica De Sims

Jako ostatnią zaprezentuję Wam bazylikę autorstwa Fischio7.  Podobnie jak poprzednia jego praca Basilica przypomina świątynie, a w rzeczywistości jest eleganckim klubem o wymiarach 40×30, a stworzona została tylko za pomocą podstawy The Sims 4.

Pomieszczenia są ulokowane podobnie jak w Bluebell Cathedral – pomieszczenie główne to nawa z łukiem weselnym, a z boku znajduje się sala bankietowa.

Przy sali bankietowej znajduje się kuchnia, a w samej sali- stół dla pary młodej i stoliki dla ośmiu gości oraz fortepian i mikrofon dla wodzireja. Aby potańczyć należy udać się na taras, gdzie znajduje się parkiet. Na zewnątrz można także wypić drinka przy barze.

Parcelę pobierzecie tutaj.

Autorem tekstu jest Mawir

Spore

W zeszłym tygodniu Karol wspominał o szansie na powrót Spore. Wobec tego, w dzisiejszym wehikule zajmiemy się właśnie tą grą. Została ona zapowiedziana w 2005 roku podczas Game Developers Conference, a wydana 3 lata później 5 września 2008 roku. Podczas czytania uruchomcie poniższy filmik, muzyka z pewnością spotęguje Wasze wspomnienia.

Spore… czyli co?

Spore to gra o ewolucji. Naszym zadaniem jest stworzenie nowego gatunku i poprowadzenie go przez pięć faz, od życia jako komórka w pramorzu, aż do podboju kosmosu i nawiązywania kontaktu z innymi cywilizacjami. Każda z faz wprowadza nowe wyzwania i cele. A jak wyglądało to w praktyce?

Stwórz wszystko, jak chcesz!

W grze znajdują się edytory, które były podwalinami tych, znanych z czwartej generacji Simów. Edytować mogliśmy wszystko, nasze stworki, plemiona, budynki w miastach, pojazdy oraz statki kosmiczne. Miłym urozmaiceniem było to, że wszystkie rasy spotykane w grze były stworzone przez innych graczy.

Świetnie, co nie? 🙂

Faza komórki

Jest to pierwsza, i najkrótsza ze wszystkich faz. Nasz nowy gatunek zaczyna istnieć, gdy w planetę uderza meteor. Z jednego z jego odłamków wypływa do pramorza nasza komórka. Ten etap gry przypomina grę w kultowego Pac-Mana. A w Pac-Mana przegrałem dość dużą część dzieciństwa. W zależności od tego czy nasza komórka jest mięso czy roślinożerna, musi pożerać kawałki mięsa bądź roślin. Najczęściej preferowałem tę drugą opcję, nie chciałem by mój gatunek w przyszłości zabijał inne. Minusem mojego wyboru było to, że z reguły często umierałem pożerany przez mięsożerne komórki.

Faza kończy się, gdy zbierzemy wymaganą ilość pożywienia, a nasz podopieczny urośnie i dostanie nogi. Wykształci mu się też mózg, który z każdą kolejną fazą będzie się powiększał.

Faza stwora

W tym etapie gry kierujemy życiem podopiecznego na lądzie. Nasz stwór musi się zaprzyjaźniać lub zniszczyć przedstawicieli innych gatunków. Musimy też pamiętać o pożywieniu. Jako że moja „ameba” była roślinożerna, to mój stwór starał zaprzyjaźnić się z innymi i odżywiał się owocami. Zaprzyjaźnianie polegało na powtarzaniu pewnych czynności po przedstawicielach danego gatunku, tj. tańczeniu, śpiewaniu, pozowaniu.

Często w grze  trafiały się samotne stwory, którym ciężko było zaimponować. Ale za to jaka to była radość kiedy udało się takiego dodać do mojego stada. Szkoda tylko, że w kolejnej fazie stwór stał się zwierzątkiem… Ale za to pomocnym. Faza kończy się, gdy stworki przypadkowo odkryją ogień.

Faza plemienia

Teraz rozgrywka zmienia się. Nie sterujemy już pojedynczym stworem, a całym plemieniem. Podobnie jak w poprzedniej fazie, tu musimy również poszukiwać pożywienia, zaprzyjaźniać się lub podbijać inne plemiona. Walutą jest pożywienie, a dzięki niemu możemy oswajać dzikie stwory i rozbudowywać naszą osadę. I szczerze powiedziawszy, ta faza najmniej przypadła mi do gustu.  Żeby ją ukończyć, trzeba zebrać daną liczbę kawałków totemu, które otrzymuje się po podbiciu lub sprzymierzeniu z jednym z plemion.

To, w jaki sposób ukończyliśmy ten rozdział, wpływało na rozgrywkę w kolejnym.

Faza cywilizacji

To była i jest jedna z moich ulubionych faz. W tej części kierujemy miastem. Rozbudowujemy je, stawiamy nowe budynki. Tutaj też musimy albo zniszczyć, albo zjednoczyć się cywilizacjami zamieszkującymi naszą planetę. Wpływ na to miało czy podbiliśmy lub zjednoczyliśmy się z innymi plemionami. Miłą opcją było zajmowanie gejzerów z przyprawą, a następnie handlowanie nią z innymi nacjami. Faza cywilizacji wprowadzała również edytor pojazdów.

Tworzyć mogliśmy czołgi, samoloty bojowe, a nawet statki. Wszystko według naszego gustu. Faza kończy się, gdy przejmiemy kontrolę nad całą planetą. Wówczas naukowcy z naszej cywilizacji wymyślą statek kosmiczny!

Faza kosmosu

W ostatniej, najdłuższej fazie sterujemy statkiem kosmicznym. Podróżujemy między planetami, układami planetarnymi, nawiązujemy kontakty z innymi cywilizacjami. No, chyba że są to Groksowie, którzy byli najbardziej zaawansowaną i najpotężniejszą rasą w całej galaktyce. I dość mało przyjazną. W tym rozdziale dostajemy zadania, by bronić się przed nimi oraz pomagać naszym sojusznikom. Tutaj również będziemy mogli handlować przyprawą.

W pewnym momencie możemy zacząć terraformować planety, czyli kolonizować je i czynić zdatnymi do życia. I o dziwo nigdy nie potrafiłem tego zrobić. No ale po co się męczyć, skoro można podbić gotową już planetę? Głównym celem tej fazy jest dotarcie do centrum galaktyki i spotkanie się ze Stevenem, który da nam Kostur Życia. Sprzęt ten pozwoli terraformować planetę do najwyższych możliwych warunków. Czyli jest to coś idealnego dla mnie. I innych Januszy terraformowania.

A Wasza gra jak wyglądała? Byliście agresywni, czy może raczej przyjacielsko nastawieni do innych ras? I czy potrafiliście terraformować planety? Piszcie! 😀

Spore znajdziesz w Origin

Arabian Night

Ta luksusowa rezydencja autorstwa Drutrubuilder jest inspirowana Bliskim Wschodem i idealnie nadaje się do Oazy Zdrój. Autor użył obiektów tylko z podstawy The Sims 4, więc nie musicie posiadać żadnego rozszerzenia do gry. Aby postawić ten niezwykły dom na swojej parceli będziecie więc potrzebowali tylko Simowej gotówki – 339 744 §. Jest to niemała suma, lecz warto oszczędzać, by móc kupić tą niesamowitą rezydencję i chwalić się, że ten niezwykły widok jaki podziwiają Wasi sąsiedzi po zmierzchu, to Wasz dom.

Budynek zajmuje prawie całą powierzchnię parceli o wymiarach 40×30, przez co ogród jest niewielki i służy tylko ozdobie, ale Simowie chcący spędzać czas na świeżym powietrzu mogą udać się na taras, który znajduje się na pierwszym piętrze. Tutaj Wasi podopieczni mogą poprawić umiejętności ogrodnicze i malarskie, zorganizować spotkanie towarzyskie przy barze, lub po prostu urządzić sobie grilla. Wnętrze domu również jest utrzymane w stylu Bliskiego Wschodu. Bogato zdobione, wszechstronne pokoje udekorowane firankami idealnie oddają klimat tego miejsca.

Parcelę pobierzecie tutaj

Pebble Burrow

Pebble Burrow autorstwa Shoopity zbudowany został z myślą o singlach lub parze Simów. Ten niewielki dom, utrzymany w nowoczesnym stylu, mieści się na parceli o wymiarze 30×20 i kosztuje 179 140 §. Aby go pobrać nie potrzebujecie żadnego rozszerzenia do The Sims 4. 

Ogródek przed domem służy tylko ozdobie – Simowie mogą podziwiać go z tarasu, gdzie mogą urządzić sobie grilla. Artyści mogą uwiecznić na płótnie widok ogrodu z tarasu, gdzie znajduje się sztaluga. Wszechstronne pomieszczenia, mnóstwo dekoracji i odpowiednie meble podkreślają nowoczesny styl budynku. Szczególnie przypadła mi do gustu kuchnia z aneksem jadalnym, która ma w sobie ten urok.

Parcelę pobierzecie tutaj.

Woodcutters Cottage

Woodcutters Cottage autorstwa sawdust123 to domek utrzymany w stylu wiejskim. Parcela ta ma wymiary 20×15 i kosztuje 48 742 §, a do jej pobrania wystarczy podstawa The Sims 4, bez żadnych rozszerzeń. Z przodu, przed domkiem znajduje się niewielki ogródek kwiatowy, a z tyłu – średnich rozmiarów ogród z konstrukcją przypominającą studnię. O ile studnia jest ciekawą ozdobą ogrodu, o tyle nie podobają mi się szpecące to miejsce drzewa. Z boku domu posadziłbym trzy mniejsze choinki, z tyłu – duże drzewo, a za studnią jeszcze jedną choineczkę (taką jaka jest widoczna po lewej na powyższym zdjęciu).

Wnętrze domu jest bardzo przytulne i od razu przywołuje na myśl wieś, której w The Sims zawsze Wam tak brakuje. Wszystkie pomieszczenia są bardzo klimatyczne, ale jak zobaczyłem sypialnię to od razu miałem przed oczami wiejski domek z amerykańskiego filmu.

Parcelę pobierzecie tutaj.